Op dag 2, want ja ondanks dat we niet meer hebben gedaan dan in een vliegtuig zitten was dag 1 al weer voorbij, worden we wakker van de wekker. Ja, de wekker op vakantie. Omdat we zelf zo weinig voorbereid op vakantie zijn gegaan lijkt het mij, Evita, een goed idee om naar de informatiebijeenkomst te gaan van Corendon. Het uitzicht vanaf ons ‘Franse balkon’ (lees: je kan erop staan) is prachtig. Toch is dit 1 van de 2 punten van kritiek wat we op de reviewsites veel hebben gelezen. De balkons. Op de site wordt niet aangegeven dat de kamer een balkon heeft, maar blijkbaar is het toch een groot struikelblok dat wat er wel aanwezig is te klein is om op te zitten. Ik zie het probleem niet zo, op 2 minuten lopen lig je op een ligbedje en aan de lobby zitten meerdere ruime balkons met ruime stoelen en een bankje. We zien vanaf ons balkon een deel van het vijfvingerige gebergte en kijken verder uit over de palmbomen en de zee. Helemaal top.
We staan dus vroeg op en vertrekken richting ontbijt. Nu ben ik 1 keer eerder, toen ik nog op de middelbare school zat, all-inclusive op vakantie bent geweest en dat was behoorlijk luxe. Toch viel m’n mond praktisch open bij aankomst in het restaurant. Dit voornamelijk door mijn voorliefde voor kaas en daar bestaat toch mooi een heel groot deel van het ontbijt buffet uit. De keuze is reuze zullen we maar zeggen. Pizza, verschillende soorten bereidingen van ei, hartige broodjes, zoetigheden, salades, verschillende soorten zuivel, gedroogde fruitsoorten en heel veel kaas.
Na het ontbijt maken we een kleine wandeling en lopen we richting de pier. Het waait vandaag behoorlijk, waardoor je de zee niet in mag, maar het ziet er naar uit dat in de komende dagen de wind wat zal gaan liggen en we kunnen gaan zwemmen in de zee.
We melden ons om 10.00 in de lobby bij Boukje, de reisgids die ons wat informatie zal geven. Naast ons is er nog een ouder echtpaar, laten we ze voor de gelegenheid Tiny en Henk noemen, aanwezig wat bij het ontbijt ook al een gezellig praatje maakte. Gelukkig houdt meneer van vooral zelf praten, waardoor Jeroen en ik zonder koffie gerust wat terug kunnen hmhm’en. Ook bij de bijeenkomst van Boukje is het voornamelijk Henk die het woord neemt. Zo weten we inmiddels dat hun vakantie naar Portugal werd gecanceld en dat ook wat zijn collega daar van vond. Daarnaast zijn Tiny en Henk al een keer in Cyprus geweest. Een auto huren werd door Henk afgeraden, want het is warm als je een auto met airco uitstapt…. bedankt voor de tips Henk. Toen Boukje voor de derde keer aan haar verhaal wilde beginnen en Henk weer een van zijn verhalen uit de doeken gaan doen ontving hij van Tiny een tik en een blik van ‘nu weten we het wel’.
Na het verhaal van Boukje en het aanhoren van de excursies besloten we dat we net zo goed zelf op pad kunnen gaan. Voor nog geen 3 euro heb je een retourtje naar de hoofdstad en dan hebben we alle vrijheid om onze dag zelf in te delen in plaats van een verplichte tour te volgen. De enig excursie die we wel graag wilde doen bleek er een van s’ochtends vroeg tot in de avond door alle verplichte tussenstops bij winkeltjes. Terwijl wij alleen de schildpadden willen zien. Geen schildpadden dus voor ons.
We besloten ons in zwemkleding te hijsen en naar het zwembad te begeven. Daar aangekomen kozen we 2 strandbedjes uit, mooi gesitueerd op 3 meter van de poolbar en 5 meter van het zwembad, en nog voor we konden gaan zitten kwam er een meneer handdoeken brengen. Na een duik in het toch wel koude water bestelde we onze eerste cocktail. Zo, de vakantie is nu echt begonnen. We maakte meteen kennis met het andere puntje van kritiek: de taalbarrière. Het grootste deel van het personeel spreekt Turks en heel belabberd Engels. Zo kregen we in plaats van 2 mojitos, 2 margeritha’s en laat nou vooral ik dat zoute randje niet te doen vinden. Wel hoef je niet zelf bij de bar te blijven staat als je drankjes besteld. Deze worden door bediening op skates bij je aan het bedje gebracht. Gelukkig ontdekte we al snel dat er ook veel wel lekkere cocktails zijn. Momenteel met stipt op 1: iced coffee met Tia Maria.
We lieten ons overhalen om mee te doen aan een dart ‘toernooi’. Of eigenlijk liet ik mij overhalen en melde ik Jeroen ook aan. Mede dankzij de slechte rekenkunsten van Yusef, de entertainer bij het darttoernooi, won ik. Helaas waren er geen medailles op voorraad. In plaats daarvan ontvingen we beiden een cocktail. Na de lunch werden we nog ‘getrakteerd’ op een havana dansshow. Deze werd pal voor de ligbedjes gehouden, dus het was meer een gevalletje: het valt niet te negeren. Nog wat badder sessies in het zwembad en voor je het weet is het half 7 s’avonds. Na een douche bleek ik toch al weer verbrand te zijn op mijn schouders en ook Jeroen heeft ondanks het vele smeren lichtroze schouders.
Het restaurant bestaat uit 2 zit gedeeltes. Het ene deel rondom het buffet en dus binnen. Het andere deel is in een soort serre waarvan het dak open kan en je dus indien het niet te hard waait buiten zit. Heerlijk, maar in de serre wordt je tijdens het avondeten vermaakt door 1 of meerdere muzikanten. De muzikant van avond 1 was niet helemaal onze smaak, dus wij namen binnen plaats. Olga, we vermoeden oostblokkerig, spreekt al net zo slecht Engels al de meeste Turkse medewerkers hier, maar is daarnaast absoluut geen happy camper. Eigenlijk zei ze vrij weinig behalve staccato: Drinks? Ondank dat we toch echt om 1 rosé en 1 rode wijn vroegen had Olga daar blijkbaar geen trek in en kreeg Jeroen ook een rosé voorgeschoteld. Ach…je hoeft het niet meer apart af te rekenen, dus zo’n probleem is dat niet. Olga begon alvast met alle tafels af te ruimen en om te bouwen voor het ontbijt. Inclusief de 2 plaatsen aan onze tafel die wij niet bezet hadden. Je kan maar graag door willen werken.