De weg terug — Nieuw-Zeeland

Dinsdagmiddag kwamen we aan in Picton, waar we de volgende dag zouden doorbrengen. Na de erg stevige wind onderweg was het in Picton dinsdag een prachtig zonnige dag.

Woensdag was het helaas wat minder. We hadden een wandelroute uitgekozen, maar met nog een stuk te gaan begon het toch wel erg hard te regenen. We waren er niet op gekleed dus we hebben het ergste maar onder de relatieve beschutting van een boom afgewacht. Op dat soort momenten is de combinatie GPS + Internet ideaal want je typt koffie in en je weet waar je in zo’n geval het liefste naartoe wilt. Helaas dat je er dan na nog 20 minuten verder lopen achter komt dat de enige horeca gelegenheid in het gebied wegens omstandigheden dicht is. We konden aan de weg terug beginnen….gelukkig bleef het droog.

We hebben de rest van de middag maar doorgebracht bij Charlie op de camping. We hadden gelukkig nog wat versnaperingen liggen. Een flesje wijn erbij maakte het compleet. Oké, misschien waren het er wel twee.

De volgende dag moesten we zorgen dat we op tijd bij de haven waren, want daar zouden we Charlie op de Interislander zetten en terugvaren naar Wellington op het noorder eiland. De terugreis was nu echt begonnen…

Met ondanks goed weer een aanzienlijke vertraging zaten we donderdag weer op de ferry. Beiden stoeiden we nog met onze verkoudheid, met name Evita. De zeeziekte erbij maakte het voor haar took niet beter.

Rond 14.00 kwamen we aan in Wellington. De camper werd weer neergezet op de plek waar hij twee weken daarvoor ook had gestaan. Deze “camping” is overigens niets meer dan een parkeerterrein en wat (belabberde) douches en toiletten. En dan is het ook nog eens één van de duurste waar we hebben gestaan. Maar als je de enige camping bent in de hele stad dan kan je dergelijke prijzen natuurlijk vragen.

Als je een maand op vakantie bent krijg je ook te maken met problemen zoals uitgroei. Dus ging Evita naar een plaatselijke kapper, terwijl ik even de stad in ging op zoek naar voor mij interessante winkels. Na een ruim half uur zocht ik de kapper maar weer op. Het zou nog een lange zit worden…

Daarna was het alweer etenstijd. We gingen uit eten bij Mac’s Brewbar, waar we de vorige keer in Wellington ook hadden gegeten.

We namen beiden een overheerlijke steak. Met als dessert voor mij Apple crumble en voor Evita een….wait for it….juist, een kaas plankje.

Evita begon zich ondertussen wel slechter te voelen, zelfs haar kaas bleef staan. Dus na een doggybag voor de kaas en een eeuwigheid wachten op correctie van onze rekening (we hadden de vermelde Pinot Noir helemaal niet gehad...) gingen we terug naar Charlie.

Vrijdagochtend hebben we bij Cafe Moana aan de boulevard nog een laatste keer een Moccachino gehad en ontbeten. In de haven ligt momenteel de Sea Shepard, een schip van actievoerders tegen walvissen jacht.

Het schip draagt de Nederlandse vlag aangezien Nederland het enige land is dat niet gezwicht is voor politieke druk door Japan om de vlag af te nemen.

Om een uur of 10 zijn we weer de weg opgegaan en hebben we flink wat kilometers afgelegd. Zodoende staan we nu weer in het plaatsje Hamilton, op dezelfde camping als een aantal weken geleden. We gaan om praktische redenen waarschijnlijk Charlie een dag eerder inleveren en in Auckland twee nachten in een backpackers motel slapen.

Tuesday afternoon we arrived in Picton, where we would spend the following day. After the quite fierce wind on the road, Tuesday in Picton was a beautiful sunny day.

Wednesday was unfortunately a bit less pleasant. We had chosen a walking route, but with still some distance to go, it started raining quite hard. We weren't dressed for it, so we waited out the worst under the relative shelter of a tree. At moments like that, the combination of GPS + Internet is ideal because you type in coffee and you know where you'd most like to go in such a situation. Unfortunately, you then find out after another 20 minutes of walking that the only café in the area is closed due to circumstances. We had to head back…thankfully it stayed dry.

We spent the rest of the afternoon at Charlie at the campground. Fortunately we still had some snacks left. A bottle of wine made it complete. Okay, maybe it was two.

The next day we had to make sure we were at the harbor on time, because that's where we would drop off Charlie on the Interislander and sail back to Wellington on the North Island. The journey back had truly begun…

Despite good weather, we experienced considerable delays on Thursday as we boarded the ferry again. We both struggled with our colds, particularly Evita. Seasickness didn't make things any better for her either.

Around 2 p.m. we arrived in Wellington. The camper was parked again in the spot where it had stood two weeks earlier. This "campground" is incidentally nothing more than a parking lot and some (shabby) showers and toilets. And it's also one of the most expensive we've stayed at. But when you're the only campground in the entire city, you can certainly charge such prices.

When you're on vacation for a month, you also have to deal with problems like roots growing out. So Evita went to a local hairdresser, while I ventured into the city in search of shops of interest to me. After just over half an hour, I went back to pick up the hairdresser. It was going to be a long session…

Then it was dinner time. We went out to eat at Mac's Brewbar, where we had also eaten the last time we were in Wellington.

We both had a delicious steak. For dessert I had apple crumble and Evita had a….wait for it….that's right, a cheese board.

Evita had been feeling worse in the meantime, and her cheese board remained untouched. So after a doggy bag for the cheese and an eternity waiting for our bill to be corrected (we hadn't had the Pinot Noir mentioned on it at all...), we went back to Charlie.

Friday morning we had one last moccachino and breakfast at Cafe Moana on the boulevard. The Sea Shepherd, a ship of activists against whale hunting, is currently in the harbor.

The ship flies the Dutch flag as the Netherlands is the only country that has not succumbed to political pressure from Japan to remove the flag.

Around 10 o'clock we were back on the road and covered quite a few kilometers. So now we're again in the town of Hamilton, at the same campground as a few weeks ago. For practical reasons we'll probably return Charlie a day earlier and spend two nights in a backpacker's motel in Auckland.

De weg terugThe Road Back