Kaikoura, dag drieKaikoura, day three

Dinsdag was onze laatste dag in Kaikoura, en het was ook de mooiste tot nu toe wat het weer betreft. De voorgaande twee dagen begonnen ook erg mooi, maar later werd het toch best bewolkt. Vandaag niet, de hemel bleef prachtig blauw en wolken waren er vrijwel niet. Al hadden we een mooie herinnering aan de walvissen en dolfijnen van de dag ervoor, dit weer erbij had een kers op de taart kunnen zijn. Niet dat we klagen, maar het geeft wel aan dat je wat het weer betreft gewoon een beetje geluk moet hebben in Nieuw Zeeland.

We zouden vandaag eerst nog een beetje in de omgeving blijven terwijl we onze weg verder terug naar het noorden zouden vervolgen. Een stukje buiten het “centrum” van Kaikoura kwamen we weer prachtige baaien tegen. Onder de juiste omstandigheden moet dit een prachtig gebied zijn om te surfen. We zijn bij een aantal “lookouts” gestopt voor wat mooie plaatjes.

Daarna reden we verder naar de “Ohau” waterval. Een korte wandelroute door het bos brengt je bij een heel klein meertje waar deze waterval in neer komt. Deze gaat vervolgens over in een beekje die naar de zee leidt. Elke ochtend komen baby zeehonden omhoog vanuit de zee naar deze waterval.

Aan het einde van de dag gaan ze via dezelfde dag weer terug naar hun moeders om gevoed te worden. Overdag is het meertje voor hen een soort kinderdagverblijf waar ze, weg van natuurlijke vijanden, zichzelf en elkaar bezig houden. Ze zwemmen wat in rondte, maken sprongen, spelen met takken en elkaar en luieren op de omliggende rotsen. En ze inspecteren af en toe de groepjes toeristen die om het meertje heen staan.

Ze lijken zich verder totaal niet te storen aan ons. In de herfst schijnen er hier zoveel te zijn dat je letterlijk tussen ze door moet lopen. Nu waren het er een stuk of 8 a 10. Jammer genoeg hadden we niet goed gelet op de batterij van de camera, en hebben we niet zo veel goede foto’s kunnen maken.

Na een stuk verder te hebben gereden zijn we bij The Store gestopt om te lunchen. Een wegrestaurant op een schitterende locatie. Een mooi terras aan de achterkant geeft je tijdens het lunchen een prachtig uitzicht over de blauwe zee en rotspartijen. Het uitzicht was overigens wel duidelijk in de prijs van de lunch doorberekend.

Hierna was het nog even doorrijden, er stond inmiddels een behoorlijk stevige wind dat het rijden weer niet makkelijk maakte. Flinke windstoten brachten Charlie regelmatig flink uit balans. Voorzichtigheid is zeker geboden.

Uiteindelijk kwamen we weer aan in Picton. Het plaatsje was ons uiteraard al bekend omdat we hier aankwamen vanaf het noorder eiland. De volgende dag zouden we hier nog blijven. We hadden bewust voor wat speling gekozen voor het geval we om wat voor reden dan ook vertraging zouden oplopen. Donderdag ochtend moeten we namelijk weer klaar staan voor de ferry waarmee we het zuider eiland achter ons zouden gaan laten. We worden ons langzaam maar zeker bewust van de tijd. Het lijkt bijna gewoon om hier te zijn, maar aan de andere kant is het ook voorbij gevlogen.

Daarna brengen we nog twee dagen door op het noorder eiland en daarna wacht Fiji op ons.

Tuesday was our last day in Kaikoura, and it was also the most beautiful so far in terms of weather. The previous two days started out lovely too, but later became quite cloudy. Not today—the sky remained a pristine blue with barely a cloud in sight. While we had wonderful memories of the whales and dolphins from the day before, this weather would have been the cherry on top. Not that we're complaining, but it does show that you need a bit of luck with the weather in New Zealand.

We planned to stay in the surrounding area for a bit longer while continuing our journey back north. A short distance outside Kaikoura's "center," we discovered more magnificent bays. Under the right conditions, this must be a spectacular area for surfing. We stopped at several lookouts to capture some beautiful shots.

We then drove on to the Ohau waterfall. A short forest walk brings you to a small lake where this waterfall cascades down. It then flows into a stream that leads to the sea. Every morning, baby seals come up from the sea to this waterfall.

At the end of the day, they return the same way to their mothers for feeding. During the day, the lake is like a daycare for them where they keep themselves and each other occupied, away from natural predators. They swim in circles, make jumps, play with branches and each other, and lounge on the surrounding rocks. And they occasionally inspect the groups of tourists standing around the lake.

They seem completely unbothered by us. In autumn, there are apparently so many here that you literally have to walk between them. Now there were about eight or ten. Unfortunately, we hadn't paid close attention to the camera battery, so we weren't able to take many good photos.

After driving a bit further, we stopped at The Store for lunch. A roadside restaurant in a spectacular location. A nice terrace at the back gives you a beautiful view of the blue sea and rocky outcrops while you dine. The view was certainly reflected in the price of lunch.

After that, we continued driving, and by now a fairly strong wind had picked up, making driving difficult again. Strong gusts regularly threw Charlie quite off balance. Caution is definitely warranted.

Eventually we arrived back in Picton. The little town was of course already familiar to us, as we'd arrived here from the North Island. We would stay here one more day. We'd deliberately built in some spare time in case we ran into delays for any reason. Thursday morning, we need to be ready for the ferry that will take us away from the South Island. We're slowly becoming aware of time passing. It almost feels normal to be here, but on the other hand, it's also gone by in a flash.

After that, we'll spend two more days on the North Island, and then Fiji awaits us.