Een tegenslagA Setback

Voor je verder leest, we zijn allebei helemaal in orde. Non-Dutch readers: We are completely fine.

Op de terugweg van ons bezoek aan het prachtige Cape Reinga hebben we een ongeluk gehad met onze camper John. Deze is na het van de weg af raken tegen een elektriciteitspaal tot stilstand gekomen. We zijn behoorlijk geschrokken maar we zijn vooral erg blij dat we niets mankeren.

Doordat we in een een gebied zaten waar totaal geen bereik was, en we bovendien door onze botsing de gehele omgeving van elektriciteitsvoorziening hadden beroofd, duurde het de nodige uren voor we verder konden. Met behulp van bewoners uit de omgeving is een en ander in gang gezet. Uiteindelijk is John weggesleept naar een camping in het nabijgelegen plaatsje Houhora. We hebben daar de afgelopen twee nachten gewoon in de camper kunnen slapen, maar ermee verder rijden zal niet mogelijk zijn.

Gisteren hebben we de hele middag doorgebracht bij de plaatselijke bar in Houhora, heel veel meer is er ook niet. Door het vragen naar een Bitter-Lemon (wat blijkbaar meer een Europees ding is) bleek dat de eigenaar een Nederlander is. Niels is veertien jaar geleden geëmigreerd van Schiermonnikoog naar Nieuw-Zeeland en is er inmiddels getrouwd en heeft twee kinderen. Een jaar geleden heeft hij de zaak overgenomen na eerst jaren in Auckland te hebben gewerkt. Na veel over beide landen te hebben gesproken kwam vervolgens een National Geographic uit 1968 tevoorschijn met een groot artikel en foto reportage over Nederland.

Op het terras van de bar zijn we de hele middag bezig geweest met de verhuurder van de camper. Helaas hebben zij geen vervangend voertuig beschikbaar. Ze zijn nog verder aan het kijken naar mogelijkheden maar persoonlijk ben ik niet al te hoopvol. Wij zien een oplossing voor een vervangend voertuig maar daar gaan zij niet mee akkoord. De communicatie verloopt erg stroef doordat niemand ergens een beslissing over kan maken en alles voorgelegd moet worden aan het hoofdkantoor in Brisbane in Australië, dat bovendien in een andere tijdzone zit. Aangezien we ons geld ook niet terug kunnen krijgen hebben we de afgelopen dagen veel nagedacht over hoe en of we nu verder gaan.

Houhora is een heel klein plaatsje waar slechts twee keer per week een bus gaat naar Kaitaia, een ander klein plaatsje waar een bus naar Auckland vertrekt, de stad waar we naartoe terug willen. Doordat in zo’n klein plaatsje al snel iedereen op de hoogte is kregen we vanochtend van een vriendelijk gepensioneerd echtpaar het aanbod om met hen mee te rijden naar Kaitaia. En ook al moeten we toch tot morgenochtend wachten voor we verder kunnen zien we dit toch wel als een kleine meevaller.

We zijn natuurlijk veel tijd verloren, en we zullen hoe dan ook de reis moeten aanpassen, als we besluiten door te gaan. Tenzij er toch nog een telefoontje komt van de camper verhuurder zullen we eenmaal terug in Auckland een nieuwe camper moeten huren. Dat is uiteraard financieel een aardige tegenvaller, maar niet verder gaan is wellicht een grotere.

Voor nu zijn we ingecheckt in een backpackers motel in Kaitaia dat vergeleken met de camper bijna luxe aanvoelt. Gelukkig bestaat Internet in dit plaatsje wel, dus we kunnen jullie in ieder geval op de hoogte brengen. Men zegt wel eens “op een dag lach je erom…” Ik betwijfel of die dag zal komen, maar hopelijk zit het ons nu wel even mee.

P.S. We hebben de vorige post bijgewerkt met nieuwe foto’s nu we eindelijk de gelegenheid hebben gehad om de foto’s van de camera op de laptop te zetten. Dat is tenminste wat leuker om naar te kijken dan een gevouwen camper.

Before you read on, we are both completely fine.

On our way back from our visit to the beautiful Cape Reinga, we had an accident with our camper John. It came to a stop after leaving the road and hitting an electricity pole. We were quite shaken, but most importantly we are very glad that we're unhurt.

Because we were in an area with absolutely no reception, and our collision had also deprived the entire surrounding area of electricity, it took quite a few hours before we could continue. With help from locals, things were set in motion. Eventually John was towed to a campground in the nearby town of Houhora. We've been able to sleep in the camper for the past two nights there, but driving it further won't be possible.

Yesterday we spent the whole afternoon at the local bar in Houhora—there really isn't much else there. By asking for a Bitter-Lemon (which apparently is more of a European thing), it turned out the owner is Dutch. Niels emigrated from Schiermonnikoog to New Zealand fourteen years ago and is now married with two children. A year ago he took over the place after working in Auckland for years. After talking extensively about both countries, a 1968 National Geographic magazine appeared with a large article and photo report about the Netherlands.

On the bar's terrace, we spent the whole afternoon dealing with the camper rental company. Unfortunately they don't have a replacement vehicle available. They're still looking into possibilities, but personally I'm not too hopeful. We see a solution for a replacement vehicle, but they won't agree to it. Communication is very difficult because no one can make decisions on their own and everything has to be referred to their head office in Brisbane in Australia, which is also in a different time zone. Since we can't get our money back either, we've spent the past few days thinking hard about how and whether we'll continue.

Houhora is a very small town where there are only two buses per week to Kaitaia, another small town that has a bus to Auckland, the city we want to return to. Since everyone in such a small place quickly gets wind of things, this morning a friendly retired couple offered us a ride to Kaitaia. And even though we have to wait until tomorrow morning to see what happens next, we see this as a small stroke of luck.

Of course we've lost a lot of time, and we'll have to adjust our trip anyway if we decide to continue. Unless we get a phone call from the camper rental company after all, we'll have to rent a new camper once we're back in Auckland. That's certainly a financial setback, but not continuing might be an even bigger one.

For now we've checked into a backpackers motel in Kaitaia that feels almost luxurious compared to the camper. Fortunately the internet exists in this town, so we can at least keep you updated. People say "you'll laugh about it one day…" I doubt that day will come, but hopefully our luck will turn around now.

P.S. We've updated the previous post with new photos now that we've finally had the chance to transfer the photos from the camera to the laptop. That's at least nicer to look at than a crumpled camper.