Na het bezoek aan het Maori dorp zondagmiddag zijn we de weg opgegaan richting Tongario National Park. Opnieuw een rit door mooie landschappen en uiteindelijk een flink stuk bergopwaarts richting ons verblijf. We kwamen net op tijd aan bij de I-Site in deze omgeving. De weersvoorspelling zag er helaas niet al te best uit. De wandeling bij Tongario Crossing die we wilden gaan doen zou wellicht niet door kunnen gaan. De I-Site medewerker adviseerde ons in ieder geval om er tot dinsdag mee te wachten. Zo veel tijd hadden we helaas niet.
Eenmaal aangekomen bij de receptie van de camping werd de vrees bevestigd. De shuttle bus die aldaar zou vertrekken om ons naar het begin van het wandelpad te brengen zou de volgende dag niet rijden in verband met het verwachtte slechte weer. Wel kon de medewerker ons wijzen op kortere alternatieve wandelingen.
We mochten zelf een plekje uit kiezen op de camping. Charlie stond al geparkeerd toen we een paar plekken de andere kant op een nog veel mooiere plek zagen met een erg fraai uitzicht op een stroom die van een nabijgelegen waterval kwam.


Evita ging bij de receptie vragen of we nog mochten wisselen terwijl ik de plek bezet hield. Dat was geen probleem, dus Charlie werd al snel weer verplaatst.
Tongario National Park is door UNESCO benoemt als een van de 28 culturele en natuur erfgoeden, en het is het op drie na grootste National Park ter wereld.
Onze camping Whakapapa Holiday Park ligt middenin een bos. De faciliteiten op de camping waren uitstekend. En dat terwijl we in de voorbereiding nog slechte reviews van bezoekers waren tegengekomen. De toiletten en douches waren netjes en in de keuken zijn vijf ruime kookeilanden te vinden en zat zitruimte. Voor maar $5 (ongeveer €3,50) kan je drie uur gebruik maken van de wi-fi.
Ik moet zeggen dat dit me in het algemeen toch al heel erg is meegevallen. Ik was er wel op voorbereid dat we op plekken zouden komen met maagomdraaiende toiletten en buren met nachtelijke feestjes. En al is het op de ene camping zeker beter dan op de andere, is het nergens slecht geweest. De meeste campinghouders maken heel duidelijk wat ze van de bezoekers verwachten, en dat wordt zover wij merken goed nageleefd.
We besloten nu het weer nog goed te doen was een wandeling door de omgeving te maken. Vanaf het campingterrein kan je een aantal routes starten. Wij kozen er voor een van 2,5 km. Het was al redelijk laat en we wilden wel voor het donker weer terug zijn. Het pad leidt door een prachtig bos dat en het loopt voor een groot deel parralel aan de stroom die ook langs onze plaats op de camping komt.


Na stevig doorgestapt te hebben kwamen we bij het eindpunt aan. Alwaar we tot de ontdekking kwamen dat dit uit kwam op de weg die we met de camper hadden afgelegd. Wat volgde was een dik half uur over de weg terug lopen, licht bergopwaarts. Maar ook daar ondanks de bewolkte lucht een fraai uitzicht.
Terug op de camping hebben we maar even een was gedraaid en samen een uitsmijter gemaakt die zeker na de wandeling erg goed smaakte. We gingen die avond de camper weer in, hopend op een klein wonder, het regende die nacht pijpestelen.
Dat wonder kwam helaas niet. De weersverwachting was alleen maar slechter geworden. Net als andere reizigers besloten we dan maar eerder door te rijden, wij richting Wellington. Het is jammer, maar met zulke slechte weersomstandigheden zou de toch al pittige wandeling alleen maar moeilijker en wellicht ook onverantwoord worden. We waren blij dat we de dag ervoor in ieder geval al een mooie wandeling hadden gemaakt.
Dus, op naar Wellington!


