Wellington dag 2Wellington day 2

Na een rustige ochtend met een douche op onze parkeerplaats begonnen we aan onze dag in Wellington. De wind was inmiddels wat gaan liggen en het zonnetje scheen.

Na een wandeling over de boulevard kwamen we aan bij een koffie kraampje. Gewoon in een oud wagentje op de boulevard. Hier nam ik een Italiaanse chocolademelk en Jeroen een moccachino. Dit lekkere koffiedrankje met chocoladesmaak wordt gedronken met 2 marshmallows er in. Heel lekker.

We liepen nog wat verder en plofte neer voor een ontbijt. Na wat speuren in de Lonely Planet besloten we eerst naar het Te papa museum te gaan. Dit is een museum van 6 verdiepingen aan de boulevard. De entree is gratis maar het museum heeft altijd 1 extra tentoonstelling waar entree voor betaald moet worden. Daarnaast zijn alle kosten van de parkeergarage voor het museum. Zo kunnen ze de entree van het museum gratis houden.

Het museum heeft wat weg van Naturalis in Leiden. Qua tentoonstellingen maar ook qua interactie en speciale onderdelen gericht op kinderen. We hebben eerst een tentoonstelling bekeken over allerlei dieren die nu in Nieuw Zeeland leven. Bij deze tentoonstelling zagen we onder ander een reuze octopus.

Dit is de enige van dit formaat in een museum. Hierbij kon je zelf een octopus maken. Uiteraard hebben we dit gedaan. Onze octopus is te bekijken op http://squid.tepapa.govt.nz. Deze blijft in het museum en online te bekijken en zou zich als het goed is moeten blijven ontwikkelen. Uiteraard hebben we onze octopus Runkle genoemd.

Vervolgens gingen we naar een tentoonstelling over het Nieuw Zeeland van vroeger. Hierbij konden we zien welke dieren hier vroeger leefden en hoeveel meer natuur Nieuw Zeeland had voordat de eerste immigranten hier heen kwamen. Het is moelijk om je voor te stellen hoe Nieuw Zeeland er uit zou zien met 70% meer bosrijke omgeving aangezien alles nu al zo groen is.

We bekeken nog een tentoonstelling over de Maori. Hierbij zagen we een originele kano die werd gebruikt om ten strijde te gaan. Ook staat hier een huis waarin de Maori vroeger woonde. We gingen naar een ‘show’ in een antiekwinkel waarbij er een film werd gedraaid over Nieuw Zeeland, begeleid door de artikelen uit de winkel. Erg grappig gedaan.

Op naar de volgende verdieping. Hier hing kunst in voornamelijk de Maori kleuren. We vonden dit beide erg mooi en zagen de verboden-foto’s-te-maken bordjes gelukkig pas erg laat. Jeroen tekende zijn eigen portret en na een selfie in de daarvoor bedoelde hoek gingen we naar de 6e verdieping. Hier was amper een tentoonstelling aanwezig maar wel een uitkijkpunt over de stad. Na even van het zonnetje en het uitzicht te hebben genoten vertrokken we weer uit het Te Papa. Mocht je ooit in Wellington zijn, dit is zeker een aanrader.

Vanaf het museum liepen we langs het water met opnieuw een heerlijke mochaccino bij de vriendelijke, van oorsprong Australische, dame aan de boulevard. De mensen houden er hier duidelijk van om een ongedwongen praatje met je te maken. En iedereen wil weten waar je vandaan komt. We gingen op zoek naar het opstappunt van de kabelbaan. Na een wandeling door het centrum, waarbij we iets omliepen, kwamen we hier aan en namen we de kabelbaan 120 meter omhoog. Hier stapten we uit in de botanisch tuinen en konden we genieten van uitzicht over de stad en het water. We zijn door de botanische tuin naar de sterrenwacht gelopen.

Hier hebben we de film "We’re astronomers" gekeken. Daarna kregen we de sterrenhemel van die nacht te zien met uitleg hiervan en de planeten die je zou kunnen zien als het heel helder zou zijn. Dit was ontzettend leuk en interessant.

Na de film liepen we nog wat door het interactieve museum dat hoort bij de sterrenwacht en bekeken we de Thomas Cook telescoop.

We gingen terug met de kabelbaan en liepen nog wat door het centrum. We deden wat boodschappen en gingen op zoek naar een van de restaurantjes uit de Lonely Planet. Na 45 min lopen hadden we deze nog niet gevonden en besloten bij een pizza restaurantje wat te eten. Na het opsmullen van de pizza’s, waar Jeroen overigens een echte Kiwi pizza had, besloten we de aankomende dagen alvast voor te bereiden. Helaas bleek dat het zou regenen in het Abel Tasman national park. Omdat we hier heen willen om te wandelen en kayakken zijn we gaan uitzoeken of er andere opties zijn. Uiteindelijk besloten we dit op de overgang met de boot hier een keuze over te maken.

We wandelden via het centrum en de boulevard weer terug naar de parkeerplaats om de wekkers te zetten voor de boot. Aangezien we om 7.00 ingecheckt moesten zijn besloten we vroeg te gaan slapen.

Op naar het zuider eiland.

After a quiet morning with a shower at our parking spot, we started our day in Wellington. The wind had died down by then and the sun was shining.

After a walk along the boulevard, we came across a coffee stand. Just in an old wagon on the boulevard. I had an Italian hot chocolate and Jeroen a moccachino. This delicious coffee drink with chocolate flavor is drunk with 2 marshmallows in it. Delicious.

We walked a bit further and settled down for breakfast. After some searching in the Lonely Planet, we decided to go to the Te Papa museum first. This is a 6-story museum on the boulevard. Admission is free, but the museum always has 1 additional exhibition for which admission is charged. On top of that, all parking garage costs for the museum cover this. This allows them to keep museum admission free.

The museum is somewhat like Naturalis in Leiden. In terms of exhibitions but also in terms of interaction and special sections aimed at children. We first viewed an exhibition about various animals that now live in New Zealand. At this exhibition, we saw, among other things, a giant octopus.

This is the only one of this size in a museum. Here you could make your own octopus. Of course, we did this. Our octopus can be viewed at http://squid.tepapa.govt.nz. It stays in the museum and can be viewed online and should continue to develop if all goes well. Of course, we named our octopus Runkle.

Next, we went to an exhibition about New Zealand of the past. Here we could see what animals lived here previously and how much more nature New Zealand had before the first immigrants came here. It's difficult to imagine what New Zealand would look like with 70% more forested surroundings given that everything is already so green now.

We viewed another exhibition about the Maori. Here we saw an original canoe that was used to go into battle. There is also a house where the Maori used to live. We went to a 'show' in an antique shop where a film about New Zealand was shown, accompanied by articles from the shop. Very amusingly done.

On to the next floor. Here art was displayed mainly in Maori colors. We both found this very beautiful and thankfully only noticed the no-photography signs quite late. Jeroen drew his own portrait and after a selfie in the designated corner, we went to the 6th floor. There was barely any exhibition here but there was a viewing point over the city. After enjoying the sunshine and the view for a while, we left Te Papa. If you're ever in Wellington, this is definitely worth a visit.

From the museum, we walked along the water and had another lovely moccachino with the friendly, originally Australian, lady on the boulevard. People clearly enjoy making casual conversation with you here. And everyone wants to know where you're from. We searched for the cable car boarding point. After a walk through the city center, where we went around something, we arrived here and took the cable car 120 meters up. Here we got out in the botanical gardens and could enjoy views over the city and the water. We walked through the botanical garden to the planetarium.

Here we watched the film "We're astronomers". After that, we got to see the night sky with explanations and the planets you would be able to see if it were very clear. This was tremendously fun and interesting.

After the film, we walked around the interactive museum that goes with the planetarium and looked at the Thomas Cook telescope.

We went back with the cable car and walked around the city center a bit more. We did some shopping and looked for one of the restaurants from the Lonely Planet. After 45 minutes of walking, we still hadn't found it and decided to eat at a pizza restaurant instead. After devouring the pizzas, where Jeroen had an actual Kiwi pizza, we decided to prepare for the upcoming days in advance. Unfortunately, it turned out that it would rain in Abel Tasman National Park. Because we want to go there to hike and kayak, we looked into other options. Ultimately, we decided to make a choice about this at the ferry crossing.

We walked back via the city center and the boulevard to the parking spot to set our alarms for the ferry. Since we had to check in at 7:00 AM, we decided to go to bed early.

On to the South Island.