Na een nogal frisse nacht stonden we al vroeg op. Vandaag zouden we gaan kayakken en daarna wandelen door het Abel Tasman park. Om half 9 moesten we ons iets verderop van onze camping melden bij Abel Tasman Kayaks.
Na een korte wandeling langs de zee met uitzicht over de bergen kwamen we aan bij onze gidsen voor vandaag, Darryl en Dave. Darryl is een typische hippie surfer dude van ergens in de 40 vol met kennis over de omgeving, dieren, historie en flauwe grappen. De dag ervoor was hij nog van zijn paard gevallen.
Nadat we een tijdje in het zonnetje hebben staan wachten kwam de water taxi ons ophalen. Een boot achter een tractor reed ons over de weg naar de zee. Daar werd de boot te water gelaten en begon de taxi rit naar Awaroa. Dit ging in een rap tempo zoals je hier kunt zien.
Onderweg zijn we totaal onverwacht dolfijnen tegengekomen. Het waren net als in Malborough Sounds Dusky dolfijnen, en deze keer was er een jonkie bij. De boot werd er even voor stilgelegd. Het was de eerste keer dit jaar dat Darryl in deze omgeving dolfijnen had gezien. Dat was dus een leuke bonus en een goed begin van de dag.
Even later kwamen we aan op het strand van Awaroa waar onze tocht zou gaan starten. Hier kregen we instructies en advies over het kajakken.
In onze groep zaten drie Koreanen (waarvan het Engels niet al te best was ondanks het feit dat ze in Auckland wonen) een Zweed en en Zwitser. We gingen er al snel vanuit dat een van de Koreanen als eerste in het water zou belanden. Dit gebeurde echter nog sneller dan gedacht. Nog geen 10 meter uit de kust lag de Koreaan erin. Hij bleek ook nog zijn GoPro kwijt geraakt te zijn. Na wat zoeken, zonder succes, gingen we toch echt verder.
De route over het kraak heldere water leidde langs de prachtige kustlijn van het Abel Tasman National Park. We kwamen al snel de zogeheten Spotted Shag tegen, een vogel die erg op een pinguïn lijkt. Na een stukje kajakken kwamen we een zeehond tegen en vervolgens veel zeeleeuwen. Omdat het paringsseizoen is beginnen voor de zeeleeuwen zagen we ook mannetjes. De zeeleeuwen lagen heerlijk op de rotsen, in het water wat rond te dobberen of waren een soort van verleidingszwemtocht aan het maken voordat het echte paren begint.
We kajakte nog in een prachtige baai die alleen met hoog water bereikbaar is en vervolgens kajakte we het laatste stuk naar een prachtig strand voor de lunch.
De rest van de groep zou de hele dag kajakken, maar wij gingen na de lunch wandelen. De lunch was prima verzorgd en de locatie was prachtig. Het mooie witte strand met de prachtige blauwe zee met ontzettend veel bos hieraan grenzend. De wandeltocht zouden Jeroen en ik alleen afleggen. Er kon volgens de gidsen niet misgaan en het zou ongeveer 2 uur duren.
We gingen alvast op pad. De wandeling had prachtige uitzichten over de kust en de zee. Ik zelf vond het leuk om de kust nu ook van deze kant te bekijken nadat we deze de hele ochtend van de zee hadden gezien. De wandeling ging veel omhoog en weer omlaag.
Het pad bracht ons een heel stuk door de bossen waarbij het ons opviel dat sommige bomen een soort van verkoold leken. Darryl wist ons later te vertellen dat die bomen zijn aangetast door een parasiet. Uiteindelijk kwamen we na iets meer na een uur aan op het strand van Bark Bay. We liepen een stuk over het strand, door het water en genoten van het prachtige uitzicht over de baai. We hadden nog 45 min. Dus haasten hoefden we niet.
Iets voor half 4 zagen we de kajakkers de baai in komen en vlak daarna de water taxi. We stapten allemaal weer in en gingen weer terug richting Marahua. Onderweg kwamen we nog 2 kajakkers tegen die los van elkaar op pad waren. Blijkbaar is dit niet toegestaan dus nadat eerst werd gekeken of alles goed ging werd er een oproep naar een andere boot geplaatst om ze op te pikken.
Wij kwamen weer op het strand aan en de water taxi ging weer achterop de tractor naar de begin locatie. We wandelde terug naar de camping en namen beide een ‘ lange’ warme douche. Na het avondeten doken we lekker op tijd de camper in.
Het was een erg mooie dag geweest.